„Grzechy ojca staną się grzechami syna”.
William Szekspir
„Nie ma drugiego jak mój tata”.
Beyoncé
grupaHATAK.pl
Napisy - Danuve
CHODŹ DO TATUSIA
Tato? To ja, Norval.
Dostałem twój list.
W sensie - zaproszenie.
Cóż...
Oto jestem.
To ja. Norval.
Chryste.
Nie sądziłem, że jeszcze cię zobaczę.
Wejdziesz?
Pewnie.
Witaj w moim domu.
Podoba mi się.
Wcale nie.
Serio.
Dlaczego?
Przypomina UFO z lat 60.
UFO z lat 60.
Dokładnie.
Genialne.
Kiedy ostatnio cię widziałem?
Nie wiem.
Ile to już czasu?
Chyba sporo.
No raczej.
Za długo.
Zdecydowanie za długo.
Rozpakujmy cię.
Zróbmy sobie zdjęcie.
No wiesz, selfie.
Pokażesz je mamie, jak wrócisz.
Uchwyć też morze.
- Pokaż. - Ostrożnie.
To złoty telefon z limitowanej edycji,
projektowała go Lorde.
Lorde? Nie znam.
Jest z prawdziwego złota.
No. I co ty na to?
Uśmiech.
Cholera!
Noż kurwa.
Było mi nie pić drugiego piwka do śniadania.
Na świecie było tylko dwadzieścia takich telefonów.
Zostało dziewiętnaście.
Co u mamy?
Nie za ciekawie.
Wspomina czasem o mnie?
Nie powiedziałbym.
Mieszkacie razem?
Tak, ale tylko tymczasowo.
Nie jest ci wstyd?
Taki stary koń mieszka z mamą?
Nie wiem.
Miałem słabszy okres.
Pomogła mi stanąć na nogi.
To skomplikowane.
Sypiasz z nią?
Co?
Dzielisz łóżko z matką?
Nie.
- Wina? - Nie, dzięki.
No weź.
Napij się ze swoim staruszkiem.
Ale ja nie piję.
Nie?
A czemu?
Wpadłem w nałóg alkoholowy.
Tak? Czyli...
Byłem od niego uzależniony.
Niemal...
Napisałem liścik, napełniłem wannę wodą...
Było blisko.
Zajebiście blisko.
Ale nic to. Przetrwałem.
Kusi?
Nie.
A więc, tato...
Czym się zajmujesz?
Zawodowo.
Jestem na emeryturze.
A wcześniej?
Nic o tobie nie wiem.
Matka naprawdę nic o mnie nie mówi.
Byłem kierowcą limuzyny.
Jeździłem wielką, czarną limuzyną.
Miała lodówkę...
i skórzane fotele.
Wygrywała nagrody.
Sam też jeździłem paroma limuzynami.
Działam w branży muzycznej.
Jestem grubą rybą.
Nie wątpię.
Kim jesteś? Piosenkarzem czy coś?
Nie da się mnie zaszufladkować,
jeśli mam być szczery.
Czy jestem DJ-em? Owszem.
Czy robię tłuste bity? Tak.
Gram na klawiszach? Pewnie.
Promuję imprezy muzyczne
i okołomuzyczne? Tak.
Dobra.
Obracam się w kręgu znanych osób.
Nawet bardzo znanych.
Kendrick Lamar i Chance the Rapper
to moi bliscy wspólnicy.
A ktoś, kogo kojarzę?
Trzymam się z Eltonem Johnem.
Naprawdę nazywa się Reginald Kenneth Dwight.
To Elton... Reginald mnie odkrył.
Usłyszał w klubie mój set.
Byłem DJ-em na jednej gali.
Podpisaliśmy umowę na wyłączność.
Jeszcze tej samej nocy.
Elton... Reginald...
jest wspaniałym człowiekiem.
Jest dla mnie jak ojciec.
Bez obrazy.
Jaki ten świat mały.
Ja również przyjaźnię się z Reginaldem.
- Naprawdę? - Tak.
- Ściemniasz. - Skąd.
- Kłamiesz. - Ani trochę.
Znamy się od dawna.
Serio?
Przez dziesięć lat byłem jego kierowcą.
Tak.
Spędziliśmy razem dekadę.
Reginald i ja.
Jeżdżąc, pijąc, gadając.
Zżyliśmy się.
Jakie były szanse,
że ty też się z nim zaprzyjaźnisz?
Właśnie.
Mały świat.
- To... - Wiesz co?
Co?
Zadzwońmy do niego.
- Do Reginalda? - No.
Rozsadzi mu łeb. Nie kumasz?
Brian i Norval, jego starzy kumple
okazali się być ojcem i synem.
- Niesamowite. - No nie wiem, tato.
Już późno, a on wcześnie chodzi spać.
Gówno prawda.
To nocny marek, ciągle o tym gada.
Mówił mi, żeby nie dzwonić po 20.
A mnie mówił, żeby dzwonić o każdej porze.
Tato, nie dzwoń do niego.
Proszę cię, nie dzwoń.
Proszę!
Wcale go nie znasz, co?
Mam rację?
Nie, nie znam Eltona Johna.
Tak się składa, że ja też nie.
Ale przynajmniej ustaliliśmy,
że ściemniasz na potęgę.
Gdybyś chciał mi zaimponować,
to lubię słuchać o bójkach.
Biłeś się kiedyś?
Nie.
A ja tak.
Raz urwałem gościowi ucho.
Nie chciałem, ale jebane odpadło.
Mogłem mu zajrzeć do czaszki.
Dobranoc.
Jethro.
Co mam zrobić?
Pierdol się.
Daj mi mówić.
Daj spokój, to nie...
Wiesz, że może być naszą kartą przetargową.
Mamy zabezpieczenie.
Zgadzasz się?
A zatem...
Kurna. Zaczekaj chwilę.
Mogę o coś zapytać?
Dlaczego mnie tu zaprosiłeś?
Przysłałeś mi list, ale...
chyba wolałabyś, żebym nie przyjeżdżał.
Mam wrażenie, że żałujesz wysłania tego listu.
Choć mogę się mylić.
Mylę się?
Muszę się wysrać.
A potem sobie popływamy.
Mamo, cześć.
Tak, dobrze.
Co u ciebie?
To świetnie.
Nie wiem.
Jest trudniej, niż sądziłem.
Nie tak go sobie wyobrażałem.
Ani trochę.
Raczej rzadko kogoś widuje.
Chyba nie przywykł do towarzystwa.
Z czasem powinno być łatwiej.
Tak. Kto wie.
Może jeszcze zostaniemy najlepszymi przyjaciółmi.
Nie, już nie żyje.
Nie żyje.
Ale, kurwa, nie żyje.
Nie chcę być pieprzoną niańką.
Tato?
Ta?
Muszę wiedzieć, dlaczego wysłałeś ten list.
Odpuść już.
Przebyłem długą drogę.
Nie.
Nie chcę o tym gadać.
Mnie też nie jest lekko.
Weź, kurwa, nie drąż.
Będę, kurwa, drążył.
Coś ty powiedział?
- Powiedziałem... - Tak?
Powiedziałem, że będę, kurwa, drążył.
Zważ na słowa, chłopcze.
Chciałeś, żebym przyjechał. Więc przyjechałem.
Tak? I co?
I... musisz się wytłumaczyć.
Z czego?
Odszedłeś, gdy miałem pięć lat,
a trzydzieści lat później prosisz o spotkanie.
Przyjechałem.
Bo zakładałem,
że zechcesz się wytłumaczyć.
Nie muszę ci się tłumaczyć.
Nie zgadzam się.
Czyżby?
Tak.
I co z tym zrobisz?
Co, kurwa, zrobisz?
- Wiem, co jest grane. - Tak? Wierz mi,
chuja wiesz.
Chyba jednak wiem.
Nie pierdol.
Napisałeś ten list po pijaku.
Pewnie nawet nie pamiętasz, że go wysłałeś.
Odpieprz się.
Jesteś pijusem. Właśnie tak.
Bezużytecznym pijusem.
- To ty nie umiesz pić. - A ty nie umiesz być ojcem.
Próbuję cię polubić,
ale się nie da.
Jesteś niemożliwy.
Odpierdol się.
Sam się odpierdol.
Nie, ty się odpierdol!
Pierdolisz szczury.
Wpychasz je sobie do cipy.
Nosisz damskie ciuszki.
Jesteś ciotą.
- Nie nazywaj mnie tak. - A jak?
Jesteś ciotowaty.
Nie mów tak.
Nazywam rzeczy po imieniu. Ciota to ciota.
A pan jesteś certyfikowaną ciotą.
Naprawdę chciałeś mi zaimponować
historyjką o Eltonie Johnie?
Tylko ciota mogła tak pomyśleć.
Ciota!
- Ciota! - Nie popychaj mnie.
Bo co?
No?
- Wyjadę. - Nie.
Nigdzie się nie ruszysz.
Wyjdę nawet zaraz.
Zabłądzisz i zginiesz w lesie.
A później znajdą kości szczura
w miejscu twojej waginy.
Tego byś chciał, co?
Kurwa.
Chciałbyś, żebym zdechł.
Chuj by to wszystko!
Co ty odpierdalasz?
Chyba nazywają to synobójstwem.
O cię chuj. Bez jaj!
Do mnie, szczurojebco.
- Chodź do tatusia. - Nie rób tego!
Przepraszam! Naprawdę!
Powinieneś być wdzięczny.
Ponoć chciałeś umrzeć.
Wcale nie, nie chcę.
Tato, nie rób tego.
Giń!
Nie.
Tato?
Mamo, to ja.
Nie, posłuchaj.
Chodzi o tatę. On...
Wydaje mi się, że umarł.
Po prostu upadł.
Upadł i przestał oddychać.
Pokłóciliśmy się, a on umarł.
Piątek?
Dobra, do zobaczenia w piątek.
W porządku, tak zrobię.
Poproszę z biurem koronera.
Mój ojciec umarł.
Nie było żadnej szarpaniny?
Nie.
Jak już mówiłem, wyglądał normalnie.
Powiedział, że kłuje go w piersi
- i upadł. - Mówi pan prawdę?
Skinięcie nie wystarczy.
Musi pan użyć słów.
Zapewniam, że mówię prawdę.
Wie pan co?
Wierzę panu.
Nie ma pan oczu jak rodzynki.
Co?
Trochę to naciągane,
ale mam pewną teorię.
Bandziory mają oczy jak rodzynki.
Małe i ciemne.
Pan takich nie ma.
Faktycznie, nie mam.
Ale nie da się ukryć,
że pana ojciec ma dwa rodzynki.
Chodź do tatusia!
To tylko takie moje urojenia
o bandytach i ich oczach.
Teraz sprawę przejmie koroner.
Przykro mi z powodu pana ojca.
Proszę się nie spinać i pić dużo wody.
Umiem bekać na zawołanie, jeśli to pana pocieszy.
Obejdzie się.
Dobra.
Raczej go nie polubiłem.
Serio?
Nazywał mnie szczurojebcą.
Między innymi.
Nie żal więc, że umarł.
To źle tak mówić?
Nie wiem. Tak?
Przepraszam.
NORVAL GREENWOOD
ZAWÓD: ARTYSTA
Zabiorę go i zabalsamuję.
Spuszczę z jego ciała krew i wstrzyknę konserwant,
żeby nie zaczął gnić, a potem przywiozę go tutaj.
Co?
Nie możemy trzymać go w mieście,
bo nas zalało.
Nie słyszał pan?
Nie.
Będzie musiał tu poleżeć, aż poczynicie przygotowania.
Zapakuję go do worka, żeby nie musiał go pan oglądać.
Mówił ktoś panu, że...
Że co?
Że ma pan miłe oczy.
Nie, nie zdarzyło się.
Nigdy?
Nie kojarzę.
Cóż, tak właśnie jest.
Są duże i życzliwe.
Gliniarz, który tu był, mówił, że nie są jak rodzynki.
I co to miało znaczyć?
Co za kretyn. Oczy jak rodzynki?
Wiem.
W razie pytań proszę dzwonić.
Dzięki.
Halo?
DZIĘKUJĘ!
Jak się pan trzyma?
W porządku.
Tak naprawdę go nie znałem,
więc ciężko mi się smucić.
Nie na tyle, by wypłakiwać sobie oczy.
Ale...
był moim ojcem, więc...
coś tam czuję.
Tylko nie wiem co.
Będzie łatwiej.
Tak.
Muszę wracać do biura.
Jasne.
Może zabrzmi to dziwnie,
ale powinien pan z nim pogadać.
Co?
To pomaga.
Gdy umarł mój mąż,
nawijałam do niego przez godzinę.
O wszystkim, co chciałam mu powiedzieć,
gdy tu był.
Pan na pewno też miał wiele do powiedzenia ojcu.
Choć to nie moja sprawa.
Jeśli pan chce, mogę się zamknąć.
Nie, nie trzeba.
Nie mam granic.
Nie przeszkadza mi to.
Da pan sobie radę?
Mam nadzieję.
Zdecydowanie.
Jak przyjedzie pańska mama, załatwimy resztę spraw.
Trzymaj się, Norval.
Kto tam?
Jest tam kto?
Halo?
Kto tam?
Mamo? To ty?
Zamknij się!
Nie słucham!
Halo?
Gladys?
Tak? Kto mówi?
Zgadnij.
- Pan Greenwood? - Bingo.
Jest jakiś problem z ojcem?
Jest z nim wiele problemów,
ale nie dlatego dzwonię.
W czym mogę zatem pomóc?
Dobre pytanie. Musisz do mnie przyjechać.
Panie Greenwood, czy pan...
Nie zastanawiaj się, przyjedź.
Przechodzi pan ciężkie chwile.
- Między nami zaiskrzyło. - Wcale nie.
- Też to poczułaś. - Nieprawda.
Musimy zgłębić tę relację.
Powinnaś wsiąść w samochód i czym prędzej tu...
Proszę.
- Proszę, przyjedź. - Nie.
Nie mogę tu być sam. Możemy razem spać.
- Nie. - Poleżymy obok siebie.
- Nie. - Całkowicie ubrani.
Po prostu tu bądź.
Halo?
- Muszę kończyć. - Nie.
- Nie rozłączaj się. - Proszę do mnie nie dzwonić
poza godzinami urzędowania. Do widzenia, panie Greenwood.
Kurwa!
Boże.
Ja pierdolę.
Kto to robi?
To ty? Ty to robisz?
Bawi cię to?
Chuj ci w dupę.
Jesteś zwykłym tchórzem.
Wysuszonym, martwym, łykowatym tchórzem.
Cieszę się, że nie żyjesz.
Najpierw zostawiasz dzieciaka, a potem próbujesz go zabić?
A teraz jeszcze pogrywasz ze mną zza grobu?
Dobrze mówię? Wcale bym się nie zdziwił.
Masz mnie za ciotę?
Bardzo śmieszne.
Ty tu jesteś ciotą.
Więc się pierdol. Słyszysz?
Pierdol się!
Ciota!
Coś ci powiem.
Ale mogę przez to wyjść na złego człowieka.
SPOCZYWAJ W POKOJU, RYAN
Mama.
TATA
Nie, nie, nie...
PIERWSZY SKOK
Nie, nie, nie...
MAŁY NORVAL I TATA
Nie, nie, nie...
Kurwa.
Kurwa, nie.
Norval?
Norval.
- Kim jesteś? - Przyszedłeś.
Norval, mój chłopcze, naprawdę tu jesteś.
Zbliż się. Pomóż mi.
Wyciągnij mnie stąd.
Gdzie ten skurwiel?
- Już tutaj są. - Kto taki?
Zamknij pieprzony właz!
Spójrz na mnie. Jestem twoim ojcem.
A najbliższe 90 sekund na zawsze zmieni twoje życie.
Idą po mnie, ale ty ich zabijesz.
- Nie mogę. - Ukryjesz się.
A gdy już tu wejdą, zatłuczesz ich na śmierć.
Na podłodze leżą hantle.
Użyj ich jako broni.
Rozpierdol im łby.
Co? Nie, proszę.
Jak nawalisz, zabiją nas obu.
Schowaj się!
Jak leci, Brian?
Wszystko gra?
Obczaj to.
To, Brianie...
To jest długopis.
Ale nie byle jaki. Jest umazany w ekstramentach.
Moich ekstramentach.
To naukowe określenie kupy.
Chodzi ci o „ekskrementy”.
Dziabnę cię nim, Brianie.
To oczywiście zaboli.
I do głosu dojdzie nauka.
Moje ekskrementy
dostaną się do twojej rany,
co będzie skutkować infekcją,
która cię zabije,
jeśli szybko nie otrzymasz pomocy.
Niezły stoper, co?
Czujesz napięcie?
Jesteś podekscytowany? Bo ja jestem.
Więc może powiedz mi to, co chcę wiedzieć,
a gdy już skończymy, zabiorę cię do szpitala.
Mówiłem już Gordonowi. Nic nie zostało.
Powiedzieć ci, skąd wiem, że kłamiesz?
Skąd?
Mówiąc to, zerknąłeś w lewo.
To zawsze świadczy o tym, że ktoś oszukuje.
A wiem o tym,
bo czytałem artykuły o języku ciała.
Rozumiemy się?
Mnie też jest ciężko.
Przejdźmy więc do rzeczy
i miejmy to już z głowy.
Nie, nie, nie.
- Zaczynamy? - Nie.
Szykuj się. Gotowy?
- Nie, no weź. - O tak.
Szlag by to!
Pierwszy zawsze kłuje.
Drugi niestety też.
Teraz! Zajeb go!
- Zabij go! - Co?
- Masz gościa, Brian? - Dalej, zrób to!
Wyjdź, gdziekolwiek się chowasz.
A ty tu na chuj?
Zabij go, kurwa!
Jebać to.
Miałeś go zabić.
Gordon? O nie!
Nie! Gordon!
Co się stało z gościem, który był na górze?
Próbował mnie zabić, ale miał atak serca.
Umarł.
Dobrze.
Niedługo wrócę!
Przyprowadzę koleżkę,
którego koniecznie musicie poznać!
Zapewne mowa o Dandym.
Kto to taki?
- Garbus. - Co?
Musisz mnie uwolnić. Otwierałeś już zamki bez klucza?
Raz, w szkole.
Co się stało?
Nie otworzyłem.
Ale znalazłem klucz w torbie, więc problem się rozwiązał.
Rozwal obesrany długopis.
Śmiało.
Właśnie tak. Weź wkład.
Boże.
Włóż go do zamka.
Zataczaj małe okręgi.
Kim był ten człowiek?
Nazywa się Jethro. To mój najlepszy kumpel.
To dlaczego dźga cię osranym długopisem
i więzi w piwnicy?
Ma swoje powody.
Po rozstaniu z twoją matką mieszkałem w Bangkoku.
Ja, Jethro, Gordon, jego już znasz, i Dandy.
Mieliśmy już na koncie parę wykroczeń
i zdecydowaliśmy się na ostatnią akcję,
po której mieliśmy odpłynąć w stronę słońca.
Co zrobiliście?
Porwaliśmy córkę najbogatszego faceta w Tajlandii.
Mieliśmy podzielić się okupem,
ale go zawinąłem.
Obrobiłem swoich przyjaciół.
Co zrozumiałe, upomnieli się o swoje.
Sądzą, że gdzieś ukryłem hajs,
ale cały już się rozszedł.
Co do grosza.
Na co?
Zastanawiałeś się kiedyś,
jakim cudem dorastałeś w willi na Beverly Hills,
mając bezrobotną matkę?
Moje życie sfinansowało...
Porwanie.
Wybacz zmianę tematu, ale to nie działa.
Będziesz musiał wyłamać mi kciuk.
Co?
Odegnij go na maksa do tyłu.
Szybko, dawaj.
Na trzy, dobra?
W porządku.
Raz. Dwa. Trzy...
Kurwa, zrób to!
Przepraszam!
Zadziałało?
Bożesz ty mój...
Zobaczmy, co nam to dało.
Jasne.
Kciuk nie wystarczy. Musisz wyłamać palec wskazujący.
Co?
- Łam. - Nie mogę.
Pamiętaj, że cię porzuciłem. Uznaj to za zemstę.
Wykorzystaj ten gniew!
Ja pierdolę!
O jeny... Boże.
Chuj by to.
Musisz mnie zanieść.
Trzeba stąd spieprzać najdalej jak się da.
Nie nadaję się do tego.
Chcesz być torturowany przez garbusa?
Czekaj! Połóż mnie!
Potrzebuję wody. Przyniesiesz?
- Dobra. - Tylko szybko.
Nie masz ucha, wiesz?
Gordon je urwał.
Mam go poszukać? Może da się je przyszyć.
- To już raczej niemożliwe. - Czemu nie?
- Po prostu. - Ale dlaczego?
Zjadłem je.
Zjadłeś swoje ucho?
Zmusił mnie.
Kazał mi wybrać między uchem
a kieliszkiem jego spermy.
Jak w jakimś japońskim teleturnieju.
Wybrałem ucho.
Głodził mnie!
Ale sperma ma więcej białka i wartości odżywczych.
- Ucho to sama chrząstka. - Słuchaj! Sperma była żółtawa.
Nie muszę ci się tłumaczyć.
Spadajmy stąd!
Mogę iść do toalety?
Jedynka czy dwójka?
- Jedynka. - Streszczaj się.
Cho...
Dandy!
Dandy! Zostaw mojego syna!
Nie waż się go tknąć!
Norval!
Dowal mu, Norval!
Albo ty, albo on!
Zrób, co trzeba, synu!
Zabij gnoja! Dobij go!
Synu!
Nic ci nie jest?
Norval?
Powiedz, że jesteś cały!
To, co tam się stało...
To...
To zawsze...
Chodzi mi...
Chcę powiedzieć...
Zbieraj się, musimy iść.
Musimy iść!
Kim był Ryan?
Gordon miał na szyi taki tatuaż.
„Spoczywaj w pokoju, Ryan”.
A, Ryan.
Syn Gordona.
Podciął sobie żyły w kąpieli.
Smutna historia. Dobry był z niego dzieciak.
Kryj się!
KALIFORNIA - OBCZAJ
Mój mały koleżka
nie może się doczekać, aż was pozna,
jebane piździelce!
Cholera.
Musimy stąd spieprzać.
Tato, zaczekaj. Właśnie coś do mnie dotarło.
Co?
Na walizce był mój adres.
Jeśli się dowie...
Kurwa.
Co zrobimy?
Kurwa!
Musisz go zabić.
Nie jestem mordercą.
Dosłownie pięć minut temu zaciukałeś człowieka.
Sam bym go dojechał, ale spójrz na mnie.
Jeśli tego nie zrobisz, nigdy nie będziesz bezpieczny.
Siedzisz w tym po uszy.
Matka też.
On ma ognistą kuszę, a ja nic.
Rozwali mnie w sekundę.
Skitraj się w bagażniku.
Będziesz z nim jeździć, a gdy będzie sam...
Gdy się odsłoni...
Dandy!
Nie Dandy!
Zabiliście mi Dandy'ego!
Leć!
Mam ważne ogłoszenie
dla Norvala Greenwooda,
zamieszkałego przy 91622 West Linden Drive,
Beverly Hills, Kalifornia!
Ty i rodzina Greenwoodów
macie oficjalnie przejebane!
Oficjalnie!
Skarbek? Tak.
Nazywam się Jethro, jestem ziomkiem Dandy'ego.
Tak, siedziałem w kącie i obserwowałem.
Słuchaj, możemy umówić się na sesyjkę w motelu?
Jestem bardzo zestresowany.
Proszę. Jak najszybciej.
Jesteś aniołem.
Kurwa.
W mordę.
Cześć.
- Jesteś prostytutką? - Słucham?
Potroję jego stawkę.
Tylko zostaw otwarte drzwi, jak będziesz wychodzić.
Posłuchaj, Skarbku...
Skąd znasz moje imię?
Wypierdalaj stąd, zanim urwę ci jajca.
Kurwa.
W czym mogę pomóc?
Chciałbym wynająć pokój.
Nie da rady, wszystko zajęte.
Mamy w mieście konferencję geologów.
Konferencję geologów?
To bardziej zjazd swingersów.
Bez kitu. Mam tu pełno zwiotczałych ludzi,
którzy robią to, co robią.
Dostępny jest tylko pokój rodzinny,
ale to trzeba jechać kawałek dalej.
- Wolałbym pokój tutaj. - To na pewno.
Ale mówiłem już,
że motel zajęli geolodzy.
Wolny jest tylko pokój rodzinny, który jest kawałek dalej.
Życzysz sobie go wynająć
czy wolisz dalej świrować?
- Może później. - Niech tak będzie.
To cześć.
DONICE
Tak?
Chciałem cię uprzedzić, że jakaś podejrzana kobieta
kręci się przy samochodzie.
Podejrzana kobieta?
Dobra sztuka, mówię ci.
Teraz to już mam pewność, że jesteś zboczeńcem.
Ale nie ukrywam, że mnie zaintrygowałeś.
Serio, ma nieziemskie ciało.
Dobra, pełna szczerość,
bez owijania w bawełnę.
W kręgach medycznych nazywa się mnie
cyckoholikiem. Kumasz?
Więc muszę zapytać, czy...
Pozwól, że ci przerwę i dodam,
że gdyby ta kobieta rozglądała się za stanikiem,
szukałaby podwójnego D.
Cóż, wracam za moment.
Muszę zgłębić ten temat.
Dowiem się co i jak.
W porządku.
PLAN MOTELU
Podoba się, miękka fajo?
Więcej agresji. Nie hamuj się.
- Mocniej! - Pierdol się.
Otwórz się!
Lubisz to, co?
Co ja mówiłam?
To prywatna sprawa. Wypiździaj!
Słuchaj, nie z tobą mam kosę.
Widzę to inaczej.
Przytrzymaj go, Skarbku.
Teraz umrzesz.
A ja pojadę do L.A.
Pozdrowić od ciebie mamę?
Przekaż jej, że ją kocham.
Ode mnie usłyszy,
że jej nienawidziłeś.
Ty draniu!
Właź...
kurwa, do środka!
Ale wtopa, celowałem w ucho.
Wybacz.
O nie. Szlag.
Nie, nie, nie.
Chyba go zabiłeś.
Ty go zabiłaś, pindo.
Wycisnęłaś z niego życie.
Wiecie co?
Sram na to wszystko.
Zawijam stąd jak Władimir.
Jesteś zimnokrwistym psychopatą.
Ja jestem psychopatą?
I mówi to napakowana dziwka,
która dusi mężczyzn za pieniądze!
Jeszcze jedno, skarbie.
Na świecie istnieją dezodoranty.
Powinnaś wypróbować.
Jezu!
Kurwa.
Ki chuj?
Kurwa.
Kalifornio, już nadchodzę
Wracam na sam start
Ciągnie mnie do Kalifornii
Tam ubiję matkę twą
Zadzwoń do niej, niechaj wie Że pan Jethro zbliża się
Jestem współwinna morderstwa.
O kurwa.
Dostanę dożywocie.
Cześć.
Posłuchaj mnie, Norvalu.
To bardzo ważne.
Musisz się skupić.
Jasne?
Twoja matka jest prostytutką.
Tak poznał ją twój ojciec.
Był jej stałym klientem.
Ty znasz ją jako Jacqueline,
ale naprawdę nazywa się Annie.
Ruchałem ją.
W opuszczonej fabryce, mówiąc ściślej.
Ale mi opadł.
Z pewnych kątów
wyglądała jak Michael Heseltine.
Michael Heseltine,
gdybyś się zastanawiał,
to brytyjski polityk z lat 80.
Arthur!
Kochany synu. To ja, twój tata.
Kopę lat, co nie?
Nie czarujmy się, słaby ze mnie ojciec.
Gdyby ktoś oskarżył mnie o gówniane rodzicielstwo,
nie miałbym jak się bronić.
Ale chcę to zmienić.
Być może wolałbyś srać żyletkami,
niż przyjąć z powrotem ojca.
Jeśli jednak nie,
znajdziesz mnie tutaj.
Liczę, że wkrótce się zobaczymy.
Mam nadzieję, że znajdziesz siłę, by wybaczyć swojemu staremu.
Wyrazy miłości.
Tata.
Coś ci powiem.
Ale mogę przez to wyjść na złego człowieka.
Nie pozwoliłem mamie o tobie zapomnieć.
Każdego faceta, który do niej zarywał,
odsyłałem z kwitkiem.
Miała tak wiele szans
na szczęśliwe życie.
Ale je zniweczyłem.
Zawsze wierzyłem, że wrócisz.
I że zaczniemy tam, gdzie ostatnio skończyliśmy.
Dlaczego do mnie napisałeś?
Tato?
Dlaczego do mnie napisałeś?
fb.comGrupaHatak
Chrzanić to!
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.